Μέσα σε αυτά τα χρόνια, η «Μέριμνα» επέκτεινε τη δράση της και στην κάλυψη των αναγκών της τρίτης ηλικίας, με τη δημιουργία δομών «Βοήθεια στο Σπίτι» και Κέντρων Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων σε δήμους που δεν είχαν την τεχνογνωσία να στήσουν αυτές τις δομές.
Εννιά χρόνια μετά, η «Μέριμνα», μια πραγματικά πρωτοποριακή μονάδα για τα Γιάννενα και μια σωτηρία για τα παιδιά με αναπηρία και τις οικογένειές τους, φαίνεται να καταρρέει ευρισκόμενη στο έλεος της ανύπαρκτης κοινωνικής πολιτικής, μιας κοινωνικής πολιτικής που δεν ασκεί η κεντρική πολιτεία και που, παράλληλα, η τοπική κοινωνία δεν τη διεκδικεί.
Οι 60 εργαζόμενοι των τριών Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ) και των δύο βρεφονηπιακών σταθμών για άτομα με αναπηρία, δεν έχουν άλλο εργαλείο στα χέρια τους πέραν των απεργιακών κινητοποιήσεων προκειμένου να επισημάνουν τον κίνδυνο κλεισίματος των δομών λόγω έλλειψης χρηματοδότησης. Στον αγώνα τους αυτόν, προσπαθούν να έχουν συμπαραστάτες τους γονείς, αυτούς τους ανθρώπους που είδαν, χάρη στη δουλειά των ανθρώπων των ΚΔΑΠ, τα παιδιά τους να χαίρονται, να βελτιώνουν τις δεξιότητες τους, να αποκτούν μια κοινωνική ζωή, να συμμετέχουν σε θεατρικές παραστάσεις, τη στιγμή που είχαν εγκαταλείψει κάθε ελπίδα.
Οι εργαζόμενοι με τις απεργίες τους που θα γίνουν σήμερα και αύριο, και αναμένεται να κλιμακωθούν, ζητούν την άμεση και συνεχή χρηματοδότηση των δομών «για να αντιμετωπιστεί ο άμεσος κίνδυνος του κοινωνικού αποκλεισμού των παιδιών με την επιστροφή στο σπίτι, του κλεισίματος των δομών, της απώλειας της εργασίας μας».

Η χρηματοδότηση
Η «Μέριμνα» ξεκίνησε να λειτουργεί με κοινοτικά κονδύλια με τη δέσμευση της τοπικής αυτοδιοίκησης ότι μετά από τρία χρόνια θα αναλάβουν αυτή τη χρηματοδότησή της. Αυτό δεν έγινε ποτέ, όχι μόνο στα Γιάννενα, αλλά παντού. Σε όλη τη χώρα, όταν ήρθε η ώρα των ευθυνών, η τοπική αυτοδιοίκηση ένιψε τας χείρας της. Ακολούθησε η συνέχιση της χρηματοδότησης μέσω του Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης μετά από παρέμβαση της πολιτείας. Τον Αύγουστο του 2008, τα κοινοτικά κονδύλια για τέτοιες δομές στέρεψαν, και η χρηματοδότηση διακόπηκε. Η κυβέρνηση της ΝΔ τότε έθεσε σε εφαρμογή το περίφημο μέτρο των κουπονιών. Η Εργατική Εστία ανέλαβε να χρηματοδοτεί το κάθε παιδί που θα πήγαινε σε ΚΔΑΠ με 6.000 ευρώ (μικτά). Τα χρήματα, όπως αποδείχθηκε, στη συνέχεια, δεν επαρκούσαν. Για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα η «Μέριμνα» με τα 75 παιδιά της στα ΚΔΑΠ, ζήτησε τη συνδρομή της Νομαρχίας Ιωαννίνων, η οποία, προς τιμή της, την έδωσε απλόχερα. Εδώ και ενάμισι χρόνο, η Νομαρχία χρηματοδοτεί τις δομές με 40.000 ευρώ κάθε μήνα, ενώ παράλληλα έχει παραχωρήσει κτίριο στα Καρδαμίτσια για τη στέγασή τους. Γιατί τότε οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι εδώ και πέντε μήνες; Επειδή η Εργατική Εστία καθυστερεί την πληρωμή των κουπονιών. Το σημαντικό είναι όμως ότι τα χρήματα της Εργατικής Εστίας δεν αρκούν για την κάλυψη των εξόδων. Επιπλέον, τον ερχόμενο Σεπτέμβριο λήγει η δέσμευση της Νομαρχίας για διετή χρηματοδότηση της «Μέριμνας». Δεδομένου δε του ερχομού του «Καλλικράτη» και της κατάργησης των Νομαρχιών, η μηνιαία συνδρομή των 40.000 ευρώ θα εξαφανιστεί.
Τότε πραγματικά θα έρθουν τα δύσκολα για τους εργαζόμενους (οι οποίοι δουλεύουν με ετήσιες συμβάσεις και με κενό τον Αύγουστο) αλλά κυρίως για τα παιδιά με αναπηρία και τις οικογένειές τους. «Τέτοιου τύπου προνοιακές δομές δεν θα έχουν βιωσιμότητα, αν δεν αποφασίσει το κράτος τι θέλει να κάνει με την κοινωνική του πολιτική. Όλα βρίσκονται στον αέρα» τονίζει χαρακτηριστικά στον «Η.Α.» η διευθύντρια των ΚΔΑΠ της «Μέριμνας» Ανέττα Ρήτα. Κι όλα αυτά ενώ η τοπική κοινωνία, και το κράτος γενικότερα, θα έπρεπε να νοιάζεται για το πώς θα αυξήσει τον αριθμό των δομών, για το πώς θα πετύχει την καλύτερη διαχείρισή τους, για το πώς θα αποκτήσει ένα καλό κοινωνικό δίκτυο. Όπως μας λέει πολύ εύστοχα όμως η κα Ρήτα, «δυστυχώς η κοινωνική πολιτική δεν πουλάει».